Steun ons en help Nederland vooruit

Week 5 2010

Op maandag vindt er een interne bijeenkomst plaats over woonservicegebieden. Dit zijn dorpen/ wijken waar je prettig oud wordt en waar mensen die minder mobiel zijn alles makkelijk kunnen bereiken. Naast enkele mensen uit de afdeling samenleving zijn er verschillende ambtenaren vanuit de ruimtelijke ordening, verkeer, wonen en de wijkregisseurs aanwezig. Het onderwerp is immers heel breed en het is de bedoeling dat dit integraal wordt opgepakt, Ik merk dat de medewerkers en bestuurder van de “harde sector”veel moeite hebben met de materie. Zij vinden het veel te abstract. Ik kan me nog goed herinneren toen ik zelf nog in de ruimtelijke ordening werkte dat ik dit soort thema’s ook moeilijk te volgen vond. Ik denk dat wij eerst een concretiseringslag moeten maken (wat zijn de zaken die we missen in elk dorp, wat willen de inwoners) voordat wij het plan verder kunnen afmaken. Het nadenken over een visie, zonder concrete input blijkt vaak moeilijk. In maart vinden er bijeenkomsten plaats per dorp waar iedereen die iets met zorg of welzijn te maken heeft wordt uitgenodigd. Ik denk dat wij dan meer input hebben.

Wij hebben binnen een week drie raadsvergaderingen. Dit omdat wij nog heel veel af willen ronden voor de verkiezingen. De burgemeester wil de laatste weken voor de verkiezingen geen raadsvergaderingen. Hij verwacht dat alles anders te politiek wordt. Ik denk dat hij gelijk heeft maar vind 3 avonden wel een beetje veel van het goede. De raadsleden zitten echter monter en vrolijk aan tafel. De uitbreiding van het AZC krijgt een grote meerderheid zoals verwacht. De VVD komt nu ineens met hele andere argumenten om het tegen te houden, maar de raad legt ze allemaal overtuigd opzij.

Na de collegevergadering hebben wij een lunch met het college van Zeist om over het stationsgebied te praten. Het wordt duidelijk dat wij binnenkort moeten beslissen welke strategie wij volgen richting Rijk, provincie, BRU en Prorail.. Mijn college Robbert Waltmann tast bij de gemeenteraad ook af hoe zij er over denken. Hij doet dit op een hele zorgvuldige wijze.

De laatste raadsvergadering verloopt heel relaxed. De raadsleden zijn vrij luchtig en je merkt dat iedereen het mooi geweest vindt. Vier jaar hard werken om een gemeente op te bouwen sluit je hiermee af. Na afloop is er een gezellige borrel.

Woensdagavond is het eerste debat voor de verkiezingen. Deze avond gaat over ondernemen op de Heuvelrug. Het is even wennen om in het openbaar D66 te vertegenwoordigen en mijn wethouderspet af te zetten. Wij discussiëren over stellingen die kort ingeleid worden. De verschillen worden helaas niet uitvergroot. Het valt me op dat de ondernemers weinig weten van het gemeentelijk beleid ondanks dat dit wel met hun vertegenwoordigers tot stand is gekomen. Communicatie is blijkbaar ook binnen deze groep een punt van aandacht. Een van de kandidaatsraadsleden roept in de discussie steeds iets over zijn eigen zaak. Ik heb er spijt van dat ik niet gevraagd heb waarom hij in de politiek zit. Voor het algemeen belang of voor zijn eigen belang? Ik geneer me voor zijn gedrag. De presentator heeft het over een initiatief van de VVD in het kader van de financiële crisis. Dit is duidelijk onderling voorbereid. Hij weet niet dat D66 hier als eerste een voorstel voor heeft ingediend, maar dat de VVD dit toen niet nodig achtte. Wanneer ik dit rechtzet krijg ik steun van enkele andere partijen. Dit doet me goed. Ik vind dat je best fel mag debatteren, maar wil wel dat iedereen dit op een faire manier doet. Onze leuze “Nu doorpakken” komt goed overeen met de wens van de ondernemers. Wij hebben een juiste analyse gemaakt van de stand van zaken vorig jaar toen wij dit als ons credo voor de komende vier jaar kozen. Het voelt goed in dit debat dat wij deze insteek gekozen hebben.

In een overleg met Wijk bij Duurstede praten we verder over de huisartsenpost en het avondspreekuur. Agis heeft nog niet, zoals afgesproken, zijn notitie geschreven over de toekomst van de huisartsenposten. Wel heeft Agis een overleg gehad met de huisartsen om te inventariseren wie er een avondspreekuur wil. Daarnaast heb ik ook een overleg gehad met Gaaf (ambulancevervoer). Wij besluiten binnenkort weer een overleg met de huisartsen te organiseren om zoveel mogelijk huisartsen warm te krijgen voor het avondspreekuur.
Ik denk dat wij met een avondspreekuur een heel eind tegemoet komen aan het gebrek aan comfort en gevoel van veiligheid van onze inwoners.

In de loop van de week breng ik mijn dochter, nu nog met een kruk, weer terug naar Zeist. Ik ga mee naar de controle in het ziekenhuis, poets haar appartement en daarna gaan we naar Utrecht. Zij overweegt de PABO te gaan doen in deeltijd. Ik zie haar wel voor de klas staan, maar weer vier jaar gaan studeren is pittig als je net een paar jaar werkt.

Met een delegatie van D66 bezoeken wij een D66 wethouder in de Bilt. Hij heeft wijkgericht werken in zijn portefeuille. Omdat wij dit als een van onze speerpunten in het programma hebben, is het goed er meer van te weten. Hij vertelt ons dat in de Bilt de wijkcontactambtenaren (bij ons heten ze wijkregisseurs) zelf een budget beheren. Hierdoor kunnen zij makkelijk binnen de gemeentelijke organisatie zaken doen. Omdat er meestal ook regulier budget beschikbaar is voor allerlei zaken in de wijk of dorp, helpt dit extra budget om zaken snel uit te voeren conform de wens van de inwoners.

Met mijn echtgenoot ga ik naar een afscheidsdiner van een lid van de raad van bestuur van een grote woningcooperatie. Bij de speeches zit een hoogleraar uit Tilburg die schitterend spreekt over de ontwikkelingen in de overheid en politiek. Wij krijgen allemaal een gesigneerd boek van hem. Ik denk dat ik het snel van mijn man leen om te lezen.

Zaterdag bezoekt D66 Driebergen. Onze lokale toppers maken steeds het programma. Wij komen ditmaal ook bij mensen thuis (buurtvereniging in het oosterkwartier).Het is heel bijzonder hoe deze wijk samen alles regelt. Een voorbeeld voor veel andere wijken. We bezoeken sportpark de Woerd en nemen kennis van alle plannen.
Wij praten ook met de voorzitter van de initiatiefgroep van het dorpshuis/cultuurhuis en natuurlijk bezoeken wij ook La Porte. Helene van der Vloed van Landgoed de Reehorst vertelt bevlogen over alle duurzame ontwikkelingen in haar werk.
Wim Hak, onze Driebergse D66 kandidaat kent veel mensen. Ik zie dat we met hem een hele kandidaat hebben met veel wortels in Driebergen.

Aan het einde van de middag bezoeken mijn man en ik beide moeders in Ede. Ik doe de administratie voor mijn moeder en zie dat zij nauwelijks meer een handtekening kan zetten. Weer een stukje minder voor haar. Hoe lossen wij dit op een elegante wijze op? Ik wil dat zij zo lang mogelijk alles zelf doet en beslist. Alexander Pechtold heeft zich kwaad gemaakt over het gebrek aan zelfbeschikkingsrecht van de Zangeres zonder Naam. Hij blijkt een grote fan haar te zijn. Zij had graag in haar eigen huis gebleven, maar zij is monddood gemaakt. Mijn vader noemde haar altijd de Zangers zonder Stem. Hij was beslist geen fan van haar. Maar deze verbastering van haar naam heeft nu een heel ander betekenis gekregen,.Het is goed dat D66 zich altijd hard maakt over het zelfbeschikkingsrecht. Of het nu over abortus, euthanasie, homohuwelijke of hoe je oud wordt gaat.

’s Avonds eten wij bij buren in de straat. We hebben veel bij te praten want het is al lang geleden dat wij elkaar rustig hebben gesproken. De zondag wordt gebruikt om alles te lezen, een vriendin te helpen met een overeenkomst van haar werkgever en met mijn oudste dochter en vriend te eten en naar de schouwburg te gaan. Tussen door nog even schone lakens brengen bij mijn zoon die vlak naast de schouwburg woont. Een heel sociaal weekend ditmaal maar wel lekker om even over andere dingen te praten.

Laatst gewijzigd op 22 november 2018