Steun ons en help Nederland vooruit

Week 3 2010

Na een lange dag van veel vergaderingen spreek ik veel bekenden op de nieuwjaarsreceptie van de ondernemers. Ik zie dat er veel ZZPers aanwezig zijn. Deze zelfstandigen zonder personeel hebben het op dit moment vaak het moeilijkst. Gelukkig werken ze veelal vanuit huis en zijn hun lasten laag. Ook veel grote ondernemers hebben het moeilijk. Ik zou willen dat de besluitvorming bij ons in huis sneller kon zodat dat wij meer werk aan lokale ondernemers konden geven.

Daarna naar Italiaans les in Amerongen. Wij hebben als opdracht gekregen om enkele Italiaanse kranten op internet te lezen over Haïti en daarover met elkaar te praten in het Italiaans. Ik besluit na het lezen, de kranten niet te gebruiken en mijn verhaal te beperken tot een persoonlijk verhaal dat ik hoorde van een kennis uit Doorn. Zij wacht met spanning op een kleinkind uit Haïti. De onzekerheid over dit kleinkind en over bekenden van hun kinderen die op dit moment in Haïti vermist worden, houdt me sterk bezig. Het is net of je de omvang van de ramp niet kan bevatten en je daarom bezig blijft met dit persoonlijke verhaal. In de loop van de week hoor ik dat het kleinkind in een vlucht is meegekomen en er een einde komt aan de angst van deze familie.

Na de collegevergadering ga ik naar een bijeenkomst van jonge ambtenaren in de Binder.
Zij krijgen een presentatie van een goeroe over de creatiespiraal. Hoe kom ik van een wens tot resultaat. Ik ken deze methode en hij heeft mij ook al eens geholpen. Het is goed dat onze gemeenten jonge ambtenaren extra steunt. Zij lopen door hun enthousiasme en gebrek aan ervaring vaak tegen een muur op in een ambtelijke organisatie. Een beetje support en begeleiding helpt dan. Deze middag is er ook een verkiezing van oudere ambtenaren die jong van geest zijn. Leuk om deze oudere genomineerde medewerkers eens op een andere wijze te benaderen.

Deze week heb ik drie bijeenkomsten van de verkiezingscommissie. Ik heb door een loting, waar ik geen weet van had, deze functie gekregen en doe dit voor de eerste keer.
Het is grappig om te zien hoe formeel dit allemaal gaat. Wij moeten alles controleren. Is de identificatie van iedereen in orde en is alles op tijd ingeleverd. Bij een tweede bijeenkomst worden de lijstverbindingen gecontroleerd. Bij de derde bijeenkomst wordt de lijstvolgorde vastgesteld. De burgemeester vraagt ons allemaal de verkiezingsuitslag op te schrijven. Deze gaat in een envelop, wordt dichtgeplakt en na de verkiezing pas geopend. Een stukje folklore dat er ook bij hoort.

In de wekelijkse vergadering met de top van D66 en programmacommissie is veel plezier om de kledingadviezen van het hoofdbestuur van D66. Natuurlijk weet iedereen dat het uiterlijk de meeste indruk maakt en wat je vertelt veel minder. Maar het past niet echt bij D66 om in een strak keurslijf te zitten. We leggen de laatste hand aan de folder en bereiden ons voor op het eerste dorpsbezoek van zaterdag.

Ik heb deze week twee vergaderingen van de Sociale Werkvoorziening in Zeist. Deze is overgenomen door de BIGA en we hebben net het overgangsjaar achter de rug. Alle formele handelingen zijn afgerond Het sociaal plan is klaar en de ambtelijke medewerkers zijn bijna allemaal geplaatst bij de BIGA. De laatste 8 krijgen apart trajecten aangeboden om ander werk te vinden. De mensen die al sinds jaren werk doen bij de Sociale Wekvoorziening zijn inmiddels aan de overgang gewend. Voor hen is er niet zo veel veranderd.

Ik heb een overleg met het bestuur in oprichting van de Binder. Deze enthousiast mensen uit Leersum raken aardig vertrouwd met de Binder. Zij hebben echt zin om hun schouders eronder te zetten. Inmiddels zijn er veel nieuwe activiteiten in de Binder. Het landelijke zitvolleybal traint er nu elke week en er is wekelijks Bingo gekomen. Daarnaast zijn er veel nieuwe evenementen bijgekomen. De tijdelijke beheerder Hans Vermeulen kent inmiddels steeds meer mensen en ziet steeds nieuwe mogelijkheden. Ook merk ik dat de samenwerking in de Binder tussen de vaste gebruikers tot mooie nieuwe activiteiten leidt. Wij besluiten in februari het bestuur voor te stellen aan alle huurders van de Binder en de media.

In het overleg met Vitras over de voortgang van het centrum voor Jeugd en Gezin, wordt natuurlijk eerst gepraat over weigering van de Nederlandse zorgautoriteit van de steunaanvraag. Vitras heeft daarom op lange termijn problemen met het vermogen.
Ik heb bij Vitras altijd een heel dubbel gevoel. De medewerkers doen hun werk prima maar het management heeft in het verleden een aantal ongelukkige besluiten genomen, zoals het meedoen aan een megafusie van Meavita. Het is heel jammer dat de staatssecretaris wel financiële hulp biedt aan de getroffen organisatie in Den Haag en Groningen en niet aan Vitras die ook gedupeerd is. Wij hebben natuurlijk voorzorgsmaatregelen genomen. Er ligt een stichting te slapen die direct actief kan worden en het werk dat zij voor onze gemeenten doet kan voorzetten. Vitras zelf heeft een andere oplossing in gedachten. Ik hoor volgende week meer hierover.

Vrijdagavond bezoek ik met een groep D66ers de Marrokaanse Moskee. Ook vertegenwoordigers van de Turkse vereniging zijn aanwezig. De besturen van beide verenigingen zijn afgelopen jaar sterk verjongd. Wij blikken terug op resultaten van de afgelopen vier jaar (sporten voor vrouwen, zwemles, huiswerkbegeleiding voor kinderen) en de wensen die er nog leven. Zij proberen op verschillende manieren contacten te leggen met autochtone inwoners van Driebergen. Dit lukt niet altijd. Ik heb bewondering voor hun doorzettingsvermogen. Natuurlijk wordt er ook over Wilders gesproken en over de spanningen die dit ook in onze gemeente heeft opgeleverd.
Zij willen meer activiteiten voor oudere kinderen. Er zijn ook plannen om met buurtvaders te gaan werken om jongeren op straat te corrigeren. Ik zeg toe me daar komende weken voor in te spannen.

Op zaterdag bezoeken we Overberg en Amerongen. De complete top 7 van D66 is aanwezig. Wij trekken voor het eerst onze D66 jassen aan. Een van de leden vindt ons net het Veronica promotieteam en vind de jassen maar niets. Het is altijd weer even wennen om je zo duidelijk te manifesteren. Toch worden we, ook al folderen we niet en spreken we geen mensen aan, aangesproken door voorbijgangers. Dit zijn vaak hele grappige contacten. Een oud echtpaar heeft moeite met oversteken van de Koenestraat en zegt: “daar moeten jullie eens wat aan doen”. Jan-Willem Eggink gaat direct als klaarover aan de gang. De man belooft spontaan op ons te stemmen. Zowel het bezoek aan Overberg als aan Amerongen is heel zinvol. In Overberg praten we over woningbouw, de Hucht, en de voorzieningen in het dorp. Overberg regelt veel zelf. Dit is nog echt een dorp met veel verbinding, zuinig op zijn. In Amerongen kijken we naar de plannen voor Allemanswaard en wandelen we door het hele dorp. Jaap Broekhuizen en zijn medewerkers laten ons allerlei nieuwe en mogelijke ontwikkelingen zien in Amerongen. Het was een leerzame en plezierige dag. Ik ben trots op onze enthousiaste en leuke club.

De rest van het weekend gebruik ik voor enkele familiebezoekjes en ontspanning met man en kinderen.

Laatst gewijzigd op 22 november 2018