Steun ons en help Nederland vooruit

woensdag 12 november 2014

Dankwoord afscheidsreceptie Elisabeth van Oostrum als wethouder van gemeente Utrechtse Heuvelrug

Dankwoord afscheidsreceptie

Toen ik ruim acht jaar geleden gevraagd werd wethouder te worden voor D66 in de nieuwe gemeente Utrechtse Heuvelrug, was de keuze snel gemaakt. Als voorstander van herindeling vond ik dat ik ook de verantwoording moest nemen om er een succes van te maken.

Ik heb het als een grote uitdaging gezien om op sociaal en maatschappelijk terrein een stevige en sociale basis te leggen in de nieuwe gemeente. Dat doe je natuurlijk niet alleen. In honderden interactieve bijeenkomsten is samen met inwoners, belangengroeperingen, welzijn en zorgaanbieders beleid vorm gegeven. Afgelopen twee jaar zijn op dezelfde interactieve manier de drie transities voorbereid.

Van het begin af aan is zorg en welzijn een stabiel en gewaardeerd onderdeel geweest van de nieuwe gemeente.  Het is fijn om afgelopen maanden en vandaag te horen dat velen dit ook zo hebben ervaren en waarderen.  Ik hoop van harte dat onze gemeente het sociale karakter behoudt, ook mannen zouden dit moeten kunnen.

Wij hebben na de herindeling de identiteit van elk dorp gekoesterd, omdat dit heel gevoelig lag. Met de komende nieuwe taken is dit achteraf een zegen geweest. De kracht die in elk dorp aanwezig was, is gebleven. Dit hebben wij heel hard nodig met een terugtredende overheid.

Ik heb veel voldoening gehaald door sturing te geven aan het versterken van een sociale en stabiele heuvelrug, maar het samenwerken met inwoners en organisaties zal ik echter het meeste missen. Als je in een film iemand ziet vertrekken van zijn werk past altijd alles in een kartonnen doos.  Maar alle contacten, de intensieve samenwerking, plezier dat wij hadden en inspirerende gesprekken kan je niet inpakken en op een andere plek weer uitpakken. Maar ik kan de goede herinneringen en alles wat ik van anderen geleerd heb wel meenemen. Dit past niet in een doos. Ik wil iedereen van harte danken voor het prettige contacten en de goede samenwerking.

Op een punt had ik graag meer gedaan, dat is de ontwikkeling van cultuurhuizen/dorpshuizen. Dit is niet tot wasdom gekomen. De prachtige gebouwen in Doorn en Leersum waren smeerolie bij de herindeling. Maar uiteindelijk zijn het te dure vierkante meters voor de maatschappelijke functies en koos de meerderheid van de raad voor een preferente rol van de gemeente. Ik hoop dat de nieuwe verhoudingen in raad en college er toe leiden dat hier meer uitgehaald kan worden.

Mensen vragen mij vaak, wat is daar nu aan “wethouder zijn”? Los van de ambitie om de samenleving te verbeteren, is het juist de afwisseling van alle contacten en overlegvormen die het aantrekkelijk maakt. In contact met college, medewerkers, gemeenteraad, inwoners, belangengroeperingen, bestuurders in de regio, fractie, leden van de partij, zorgaanbieders, verenigingen wordt telkens een ander appel op je gedaan. Telkens moet je focussen op andere invalshoeken, andere gesprekstechnieken, andere doelen en andere omgangsvormen.  En dan ook nog jezelf blijven, anders hou je het niet vol.

Afscheid nemen op dit moment als D66 bestuurder is natuurlijk heel bijzonder. Als je meer dan 25 jaar actief bent geweest en veel up en downs hebt meegemaakt van de partij is afscheid nemen in dit succesjaar extra mooi. Ik startte in de schaduwfractie van D66 in Leersum in 1989.  Ik heb het gevoel dat ik vele jaren het licht aan heb gehouden voor D66  die op een gegeven moment zelfs op sterven na dood was. Zonder professionele ondersteuning zoals nu, maar vanuit een diepgeworteld besef dat het geluid van D66 nodig was. Gelukkig zijn er nu veel meer mensen die dit met mij delen.

Ik wil hier ook mijn collega bestuurders bedanken. Ook al zijn wij alle vier heel verschillend, wij hebben binnen het college op een heel plezierige manier samengewerkt.  De laatste twee jaar waren voor mij wat dat betreft de topjaren. Het is jammer dat dit niet altijd overeen kwam met het beeld dat anderen van het college hadden. Ook de medewerkers wil ik graag apart bedanken. Enkele weken geleden werd ik ontvoerd voor een gezellige lunch in St. Helenaheuvel en kreeg ik een prachtig gedicht dat hier echt niet herhaald kan worden. Het gaf goed weer wat wij samen deelden. Dit heeft mij diep geraakt.

Ik wil ook mijn echtgenoot danken. Hij is helaas geboren met blauw-oranje bloed. Maar soms was dit heel handig. Ondanks dat hij het lokale nieuws niet volgt, wist hij altijd haarscherp het VVD standpunt weer te geven. Als ik daar behoefte aan had, was ik altijd perfect voorbereid op wat mij in het college en gemeenteraad te wachten stond. Mijn kinderen maken zich zorgen wat ik ga doen zonder dit werk. Ik kan ze geruststellen: dat komt echt wel goed.

Ik wil mijn verhaal afsluiten met een serieuze boodschap. Je zit tenslotte in de politiek om de wereld te verbeteren. Ik wens mijn opvolgers een klimaatverandering. Niet op het gebied van duurzaamheid maar op het terrein van bejegening. In Nederland is afgeven op de overheid een Nationale sport geworden. Ook de Heuvelrug doet hier gretig aan mee. De sociale media bericht alleen over wat slecht gaat en geeft daardoor een vertekend beeld.

Er zijn zelfs bruggenbouwers in het leven geroepen. Helaas heb ik de meeste van hen nooit gezien bij een van de honderden bijeenkomsten met inwoners op het sociale en maatschappelijk terrein. Toch werd alles over een kam geschoren. Helaas ook hier in huis en zelfs binnen mijn eigen partij. Een plantje zal echter alleen groeien, bloeien en zich vermenigvuldigen als het goed wordt verzorgd. Dit geldt ook voor een gemeente. Ook een organisatie als de gemeente zal het steeds beter doen als wij oog hebben voor wat goed gaat en dit laten groeien. Laten we stoppen met het meehuilen met de bruggenbouwers  en stimulerend gaan werken.

Ik wens en gun mijn opvolgers, de gemeenteraad en de inwoners voldoende aandacht en waardering voor wat wel goed gaat, zodat wij allen trots kunnen zijn op de mooiste gemeente van Nederland.